Πρώτο μέλημα του αρχιτέκτονα ήταν να μεταφέρει τις αγελάδες από την κρεβατοκάμαρα!

Η ευκαιρία να ανακαινιστεί μια αγροικία 300 ετών στην Απουλίας της Ιταλίας ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα για τον σχεδιαστή James Thurstan Waterworth, ο οποίος έχει έδρα το Λονδίνο.

Ο Ευρωπαίος διευθυντής σχεδιασμού του Soho House, που ανέλαβε την ανακαίνιση της αγροικίας,  γνώριζε ότι το ακίνητο ήταν κάποτε ένα αγρόκτημα. Ήξερε επίσης ότι σε πολλές ιταλικές αγροικίες, τα ζώα παραδοσιακά στεγάζονταν στο ισόγειο της κατοικίας, ενώ ο αγρότης και η οικογένεια ζούσαν στον πάνω όροφο.

Τα παράθυρα με τα σιδερένια κουφώματα αρχικά χρησιμοποιήθηκαν για τη σίτιση βοοειδών. Φωτογραφία: Richard Powers

Όταν ο αρχιτέκτονας  κλήθηκε να δει το οίκημα που επρόκειτο να ανακαινίσει έκπληκτος ανακάλυψε ότι ενώ ο αγρότης είχε μετακομίσει, τα ζώα ήταν ακόμη στο ισόγειο του σπιτιού. «Υπήρχαν αγελάδες, άλογα και περιστέρια», λέει χαρακτηριστικά ο Waterworth.

Αφού λοιπόν μετέφερε προσεκτικά τα ζώα, ξεκίνησε μια ανακαίνιση που θα μετέτρεπε το ισόγειο σε κατοικήσιμο, με κοινόχρηστους χώρους και υπνοδωμάτια. Όλα αυτά με σεβασμό για το παρελθόν του ακινήτου καθώς προσπάθησε να κρατήσει όσο το δυνατόν την ιστορία του χωρίς να υπάρξει η παραμικρή αλλοίωση.

Ένα οικογενειακό δωμάτιο που σχεδιάστηκε για λόγους ανάγνωσης. Φωτογραφία Richard Powers

Στον κύριο όροφο, τα δωμάτια διαθέτουν τεράστια τοξωτά παράθυρα με θέα σε ιδιωτικές βεράντες, πισίνες και στη θάλασσα. Τα δωμάτια είναι επιπλωμένα σε γήινους, φυσικούς τόνους και υφές ενώ τα έπιπλα είναι πρακτικά και φιλόξενα. Τα χαλιά, τα οποία αγόρασε ο ίδιος ο αρχιτέκτων σε ένα ταξίδι στην Τουρκία, προσθέτουν χρώμα και ένα στρώμα «ξεθωριασμένου μεγαλείου».

Καθένα από τα 10 υπνοδωμάτια του σπιτιού διαθέτουν ιδιωτικό μπάνιο ενώ τα περισσότερα περιλαμβάνουν ιδιωτική βεράντα. Φωτογραφία: Richard Powers

Το μεγάλο σπίτι, το οποίο είναι φτιαγμένο για εξοχική κατοικία, μετρά πλέον τρεις εσωτερικές κουζίνες και μια τέταρτη σε εξωτερικούς χώρους. Ο περιστεριώνας μετατράπηκε σε υπαίθριο ντους ενώ τα περισσότερα από τα υλικά, όπως η πέτρα και οι σιδερένιες απλίκες, παρέμειναν έτσι ώστε να είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά στα αρχικά στοιχεία του σπιτιού, με τις ρίζες τους στον 18ο αιώνα.

Η πισίνα στον τελευταίο όροφο έχει θέα στην εξοχή της Πούγιας, με εκπληκτική θέα στη θάλασσα. Ο σχεδιαστής βρήκε παλιά πέτρα για να περιβάλλει την πισίνα διατηρώντας μια αισθητική παρόμοια με την αρχική κατασκευή. Φωτογραφία: Richard Powers

Το σπίτι έχει σχεδιαστεί για να είναι αυτάρκες και τροφοδοτείται, μεταξύ άλλων, από ηλιακούς συλλέκτες. Υπάρχουν επίσης εκτάσεις με πορτοκαλιές και λεβάντες όπου παρασκευάζεται μέλι, ένας ελαιώνας και μια υπαίθρια κουζίνα για μαγείρεμα.

Ο αρχιτέκτων που έχει στο ενεργητικό του πλούσιο έργο δηλώνει: «Είτε σχεδιάζω μια αγροικία 300 ετών στην Ιταλία είτε ένα νέο, μοντέρνο σπίτι σε ένα νησί στην Ελλάδα, προσπαθώ να αποδίδω στο σχεδιασμό την ιστορία που φέρει το κάθε ακίνητο.»

Το βαμμένο ντουλάπι είναι ιταλικό του 18ου αιώνα, η πολυθρόνα είναι βικτοριανής εποχής και ο νέος πάγκος είναι γαλλικός του 19ου αιώνα. Φωτογραφία: Richard Powers

Αν αναρωτιέστε τι απέγινε στο χώρο των αγελάδων ο Waterworth ήταν προσεκτικός καθώς διατήρησε αρκετές γούρνες στο ισόγειο, ως υπενθύμιση των προηγούμενων κατοίκων του σπιτιού.